Je hebt vast weleens een drijfbal voorbij zien komen. Een Border collie of een Malinois die een enorme bal over een veld duwt, en dan volgen er twee vragen: is dit echt anders dan een goedkope fitnessbal, en overleeft hij mijn hond?
Wat een drijfbal precies is
Het is een grote opblaasbare bal in een stevige stoffen hoes, zo groot dat je hond hem fysiek niet kan oppakken. De maat doet hier het werk.
Kan een hond iets oppakken, dan draait het apporteerprogramma: pakken, dragen, loslaten, opnieuw. Prima voor tien minuten. Kan ze hem niet optillen maar beweegt hij wel als ze duwt, dan neemt iets anders het over. Ze moet hem aanduwen, hem volgen, hem terugsturen als hij de verkeerde kant op rolt. Dat is dezelfde jaag-en-stuurbedrading die drijfrassen op vee gebruiken, en daarom leveren een drijfbal en een voetbal totaal verschillende sessies op. Onze pagina over de drijfbal loopt de werking uitgebreid door.
"Ik heb vijf ballen gekocht. Alle vijf geknapt."
Die zin komt vaker binnen dan welke andere ook, en meestal is het de reden dat mensen op deze pagina belanden.
Woon je met een Duitse herder, een Malinois of een rottweiler, dan heb je het experiment waarschijnlijk zelf gedaan. Een goedkope fitnessbal werkt prachtig, één sessie lang, soms twee. Dan vindt een hoektand een vouw in het pvc en is de bal klaar. De voor de hand liggende volgende stap is een harde plastic bal. Die overleeft het wel, maar hij is bij elke duw hard voor neus en gebit, en veel honden houden er stilletjes mee op.
Dat zijn de twee manieren waarop bijna alles wat voor dit doel verkocht wordt faalt: een bal die het begeeft, of een bal die pijn doet.
Hoe de twee lagen werken
De binnenbal is opblaasbaar, dus het oppervlak blijft zacht genoeg om met een neus te duwen. De hoes van ballistisch weefsel vangt al het andere op: tanden, nagels, grind, hekpalen. De hoes krijgt het te verduren, de binnenbal houdt zijn lucht.
We noemen geen enkele bal onverwoestbaar, want die bestaat niet. Een vastberaden hond met genoeg tijd zonder toezicht krijgt de meeste dingen kapot. Wat telt is wat er daarna gebeurt. De binnenbal is los te koop, dus houdt hij ooit geen lucht meer, dan vervang je het goedkope deel en hou je het dure. Bij een fitnessbal met één laag koop je het hele ding opnieuw.
Waarom hij meer kost dan een fitnessbal
Een fitnessbal is één laag pvc, gemaakt voor mensen die sit-ups doen. Niets eraan is berekend op tanden. Bij een krachtige hond wordt de goedkope optie een abonnement: elke paar weken een nieuwe bal, en elke keer een kapotte in de bak.
Een drijfbal kost vooraf meer, vanwege de ballistische hoes en de vervangbare binnenbal. Of die afweging klopt, hangt af van je hond. Duwt die een bal rustig met de neus rond en bijt hij er nooit in, dan is een goedkope misschien echt prima, en dat zeggen we liever dan te doen alsof dat niet zo is. Heeft die er al twee of drie gesloopt, dan lost de rekensom zichzelf meestal binnen een paar maanden op.
Voor welke honden hij geschikt is
Drijf- en werkrassen pikken het het snelst op: Border collies, Australian shepherds, Duitse herders, Malinois, corgi's. De meeste snappen het binnen de eerste paar sessies. Rottweilers, drijfhonden lang voordat ze iets anders waren, hebben meestal hetzelfde instinct, en kruisingen met werklijnen en veel drive ook. Krachtige bulltype-honden zonder drijfafkomst genieten vaak net zo goed van het jagen en duwen, omdat het ze iets geeft dat als werk voelt.
Hij past niet bij elke hond. Een oudere hond die nooit een taak heeft gehad en gelukkig is op de bank zal er waarschijnlijk niets om geven, en de bal wekt geen instinct dat tien jaar heeft stilgelegen. Kleine gezelschapsrassen zonder werkverleden negeren hem meestal, en de maten passen sowieso niet bij hun lijf. Een hond die zenuwachtig wordt van grote onbekende voorwerpen heeft een rustige kennismaking nodig: een paar dagen snoepjes bij een half opgepompte bal, dan volledig oppompen, dan pas beweging. Reageert je hond heftig op alles wat groot en nieuw is, begin dan met een trainer in plaats van met een bal. Ons stuk over wat werkt en wat verslijt loopt de alternatieven langs.
De praktische nadelen
Hij is groot. Je hebt opslagruimte nodig en een tuin, erf of veld om hem rond te duwen. In een klein appartement zonder buitenruimte is het de verkeerde aankoop. Hij verliest ook lucht na verloop van tijd, zoals elk opblaasbaar ding, dus af en toe bijpompen is normaal gebruik en geen mankement. En niet elke hond hapt meteen toe. De meeste doen dat binnen een sessie of twee, maar sommige hebben de rustige kennismaking hierboven nodig.
De maat telt zwaarder dan mensen verwachten. Te klein en de hond kan hem grijpen, waarmee het spel voorbij is. Te groot en sommige honden haken af. Meet bij de schoft: 45 cm voor honden tot 37 cm, 55 cm voor 38 tot 50 cm, 75 cm voor 51 tot 62 cm en 95 cm voor 63 cm en hoger. De maatwijzer en ons artikel over maten per ras gaan er dieper op in.
Is hij het dus waard?
Voor een verveelde werkhond die de tuin is gaan slopen, en zeker als je de koop-knap-koop-cyclus al hebt doorlopen: ja. De bal verricht geen wonderen. Het is simpelweg de eerste versie van dit speelgoed waar een sterke hond voluit mee kan spelen en die er volgende maand nog is. Eigenaren vertellen ons dat de hond tegelijk lichamelijk moe en geestelijk aan het werk geweest binnenkomt, en dat lukt een apporteersessie zelden.
Voor een rustige hond met weinig drive waarschijnlijk niet. Er is geen gefrustreerd instinct om een uitlaatklep voor te bieden, en we lopen liever de verkoop mis dan dat we je een bal verkopen die in het schuurtje blijft liggen.
Twijfel je, begin dan bij de maatwijzer om de maat van je hond te vinden en kijk daarna in de shop. Alle vier de maten staan er, en de binnenbal is los te vervangen.