Kan een drijfbal lek raken? Wat er gebeurt en wat je doet

Close-up of the CollieBall inner ball needle valve

Het is de eerste vraag die de meeste mensen stellen voor ze kopen, en de vraag die we liever goed beantwoorden dan met een slogan: kan een drijfbal lek raken? Ja. Elke opblaasbare bal kan dat. De nuttige vragen zijn: hoe vaak, waardoor, wat gebeurt er daarna, en wat kost het je als het gebeurt.

Geen enkele bal is onverwoestbaar, de onze ook niet

We zetten dit op elke pagina omdat het waar is. Een opblaasbare bal met stoffen hoes is kauwbestendig door zijn ontwerp, niet kauwproof door een belofte. Geef een vastberaden hond genoeg tijd zonder toezicht en de verkeerde maat, en de meeste dingen verliezen. Wat we wel kunnen doen is de bal zo bouwen dat het onderdeel dat het meest waarschijnlijk slijt het goedkoopste en makkelijkst te vervangen onderdeel is, en zorgen dat het dure onderdeel de belasting aankan waarvoor het gebouwd is.

Hoe de bal gebouwd is om tanden aan te kunnen

Een CollieBall bestaat uit twee delen. Een opblaasbare binnenbal houdt de lucht vast. Daaroverheen gaat een hoes van ballistisch weefsel: een ripstop-weefsel, dubbel gestikt, gesloten met een dubbele rits die in de hoes is genaaid en weggestopt, zodat er geen trekker is waar een hond aan kan werken. De hoes is wat tanden, nagels, grind en hekpalen tegenkomt. De binnenbal zit erin en is, bij de juiste maat, niet wat de hond te pakken krijgt. Onze pagina over hoe de originele drijfbal is gebouwd loopt elk onderdeel langs.

Tandafdrukken op de hoes na een sessie met een hond uit een werklijn zijn normaal. Ze zijn geen teken dat de bal slijt. De hoes doet precies waarvoor hij er is.

Waar een drijfbal echt slijt

In de praktijk heeft de bal op een van twee plekken aandacht nodig, en de hoes is zelden de eerste.

De binnenbal verliest lucht. Dit is het gebruikelijke geval. Na maanden dagelijks duwen verliest elke opblaasbare bal wat lucht via het ventiel en het materiaal. Dat is normaal gebruik en geen defect, en een handpomp lost het in een minuut op. Als de binnenbal helemaal geen lucht meer vasthoudt, is dat het onderdeel dat vervangen wordt.

De hond krijgt er grip op. Dit is het geval dat echte schade doet, en het komt bijna altijd neer op de maat. Een bal die in de kaken past, maakt van een drijfsessie een kauwwedstrijd, en geen enkele hoes houdt dat lang vol. Een bal waar de hond zijn bek niet omheen kan sluiten, wordt geduwd, niet gebeten. De maat is de grootste hefboom voor hoe lang de bal meegaat, meer dan de stof, de rits of de binnenbal.

Wat er gebeurt als de binnenbal vervangen moet worden

Bij een bal met één huid is een lek het einde. Bij een bal met hoes is het een reparatie. Laat de resterende lucht eruit, open de rits, haal de oude binnenbal eruit, stop de nieuwe erin, pomp op, sluit de rits. De binnenbal is los verkrijgbaar, en de hoes gaat door. Over de levensduur van een bal die dagelijks wordt gebruikt, kun je verwachten de binnenbal een of twee keer te vervangen. Dat is het ontwerp dat werkt zoals bedoeld.

Vergelijk dat met een gymbal, waar één tand door het PVC betekent dat het geheel de container in gaat. Ons artikel over of een gymbal het werk kan doen behandelt die afweging in detail.

Waarom de maat bijna alles bepaalt

De regel is simpel: de bal moet te groot zijn om op te pakken. Meet je hond bij de schoft en gebruik de maattabel: 45 cm voor honden tot 37 cm, 55 cm voor 38 tot 50 cm, 75 cm voor 51 tot 62 cm en 95 cm vanaf 63 cm. Twee verfijningen zijn belangrijk voor het lekrisico.

Ten eerste: een hond die hard speelt, gaat binnen zijn klasse een maat omhoog. Kaakbreedte telt zwaarder dan lichaamsgewicht. Een slanke Malinois heeft een bredere bek dan een zwaardere Aussie van vergelijkbare hoogte, en daarom horen de grote werkrassen op de 95 cm bal, zoals ons artikel over grote rassen uitlegt. Ten tweede: een te kleine bal gaat niet alleen kort mee, hij is een gevaar: stukken van een gescheurde bal kunnen worden ingeslikt. De juiste maat lost beide problemen tegelijk op.

Hoe je de bal introduceert zodat hij lang meegaat

De eerste week bepaalt het patroon. Een paar gewoontes van eigenaren die jaren uit een bal halen:

  • Pomp de bal vanaf de eerste dag helemaal op, zoals in de handleiding staat. Een stevige bal rolt recht en beschermt de hoes; een zachte bal vouwt en geeft tanden iets om vast te pakken.
  • Begin op gras, niet op tegels of beton. Rol de bal een paar meter in plaats van hem te gooien.
  • Houd de eerste sessies op ongeveer vijftien minuten en stop terwijl de hond nog werkt, niet als hij uitgeput en gefrustreerd is.
  • Houd toezicht, zeker bij een hond die hard speelt. Zelfs het best ontworpen speelgoed slijt met de tijd.
  • Controleer de hoes en de binnenbal af en toe op sneden of plekken waar het materiaal zwakker wordt, en vervang de binnenbal voordat hij versleten is.

Spelen in water en op gladde ondergronden kun je beter vermijden, en op warme dagen is een lange sessie in de volle zon zwaar voor de hond, welke bal dan ook.

Dus, overleeft hij jouw hond?

Als de maat klopt en de sessies onder toezicht zijn, vangt de hoes de tanden op en houdt de binnenbal de lucht vast, en als de binnenbal uiteindelijk versleten is, vervang je één goedkoop onderdeel. Als de maat verkeerd is, redt geen enkele stof ter wereld hem, en dat vertellen we je liever nu dan na de eerste aangekauwde naad. Begin met de maattabel, lees of een drijfbal de moeite waard is als je nog twijfelt, en als je zover bent, staan alle vier de maten in de shop, met de binnenbal los verkrijgbaar.